Colorful Stage! The Movie: A Miku Who Can’t Sing (2025)

ایچیکا توی یک فروشگاه CD یه آهنگ از میکو می‌شنوه که اصلاً براش آشنا نیست. روی مانیتور هم نسخه‌ای از «هاتسونه میکو» رو می‌بینه که تا حالا ندیده بود و از تعجب می‌گه «میکو!؟». میکو هم انگار صدای ایچیکا رو می‌شنوه و نگاهشون برای چند لحظه به هم می‌افته، اما سریع ناپدید می‌شه. بعد از یک اجرای خیابونی، همون میکو دوباره روی گوشی ایچیکا ظاهر می‌شه؛ این‌بار ناراحت و دلسرد. میکو بهش می‌گه که آدم‌هایی هستن که دلش می‌خواد آهنگ‌هاش رو بهشون برسونه، ولی هرچقدر می‌خونه، صداش بهشون نمی‌رسه و کسی نمی‌شنوه. چون اجرای ایچیکا رو دیده و فهمیده چطور با صدای خودش دل مردم رو لمس می‌کنه، پیش خودش فکر کرده شاید اگر از ایچیکا یاد بگیره، اون هم بتونه همین کار رو انجام بده. ایچیکا هم با لبخند قبول می‌کنه و می‌گه: «اگه کمک لازم داری، من هستم.» و این‌طوری داستان تازه‌ی هاتسونه میکو و گروهی از دخترها و پسرها شروع می‌شه—داستان پیدا کردن صدا، احساس و آدم‌هایی که باید شنونده‌اش باشن.